Met de steeds strenger wordende ingrediëntenwetgeving zou je denken dat het met de vage informatie op producten langzamerhand ook wel meevalt. Maar er zijn nog steeds voorbeelden genoeg van etiketten waar je niet echt wijzer van wordt. Het blijft natuurlijk ook gewoon een spelletje tussen wetgever en fabrikant. De één wil duidelijkheid voor de consument, de ander wil, om wat voor reden dan ook, niet alle geheimen van zijn product prijsgeven.

 

 

Een mooie term die nog steeds erg veel gebruikt wordt is bijvoorbeeld ‘gemodificeerd zetmeel’.  Bij dat zetmeel kan je je al afvragen wát voor zetmeel er gebruikt is. Gemaakt van aardappel, maïs, tarwe, tapioca, erwt? Het kan allemaal, hoewel het sinds het jaar 2000 wel verplicht is te vermelden als het zetmeel afkomstig is van een glutenbevattende grondstof, zoals tarwe.

Maar dan die mooie toevoeging: gemodificeerd. Het betekent letterlijk niets meer of minder dan ‘veranderd’ of ‘gewijzigd’. Maar wát is er dan veranderd aan dat zetmeel? Is het lekkerder geworden? Of juist niet? En hoe dan? Daarover vertelt het etiket ons niets. Volgens het voedingscentrum vallen de E-nummers 1404 tot en met 1452 allemaal onder de noemer gemodificeerd zetmeel. Dat betekent dan weer dat het onder meer geoxideerd (geroest???), gefosfateerd of geacetyleerd kan zijn. Kortom: daar worden we ook niet echt wijzer van. De fabrikant heeft hier voorlopig het spelletje gewonnen:  gemodificeerd zetmeel in een product kan echt van alles betekenen…