Fabrikanten proberen om hun artikelen er aantrekkelijk te laten uitzien, zodat ze er veel van verkopen. Dat betekent een aansprekende verpakking, vaak met mooie plaatjes, maar ook een pakkende naam voor het product. Wanneer de schijn gewekt wordt via de verpakking dat een product gezond is terwijl dat in werkelijkheid niet zo is, kan er sprake zijn van misleiding. Een organisatie als Foodwatch probeert dit soort zaken aan te pakken door bijvoorbeeld de jaarlijkse uitreiking van het Gouden Windei, de prijs voor het meest misleidende product.

Toch zijn er nog veel producten met niet eens zozeer een misleidende naam, maar wel een 'vreemde' naam. Natuurlijk, als je als consument voor het schap met ontbijtproducten in de supermarkt staat en je ziet een pak waarop staat 'Nestlé fitness chocolade', dan begrijp je waarschijnlijk wel dat het geen chocoladereep is die je voor je hebt. Maar het blijft vreemd dat er niet gewoon duidelijk op de verpakking staat wat het dan wél is. En de naturel-variant van hetzelfde product heet zelfs gewoon 'Fitness'. Klinkt niet echt als iets wat je kunt eten, toch?

  

Meer voorbeelden? Calvé is er zo van overtuigd dat iedereen wel weet dat ze sauzen maken, dat ze dat blijkbaar niet meer op het flesje hoeven te zetten. Knoflooksaus heet dan ineens gewoon 'knoflook', kerrie-ananassaus heet 'kerrie ananas' en ga zo maar door. 

  

Een andere fabrikant die er een handje van heeft om wat typische namen te kiezen, is Kellogg's. Wat te denken van bijvoorbeeld de 'frosties'. Los van het feit dat niemand snapt wat dat zijn als je het product niet kent of de verpakking er niet bij ziet, zijn er minstens twee verschillende producten die zo heten:

  

Het ene is een ontbijtproduct, het andere een tussendoortje. Zoek de verschillen...

En wat te denken van deze Kellogg’s reep:

Pleasure? Het is dat er een afbeelding bij staat en dat het product te vinden is tussen de andere granenrepen, anders zou je er toch hele andere dingen bij gaan bedenken.

Nog één voorbeeldje. De bouillonblokjes van het merk Cusina, waarop alleen de smaak vermeld staat. Chicken, Beef of Vegetable heten de drie varianten. 

Beetje flauw misschien, of vergezocht, deze voorbeelden? Misschien, en iedere weldenkende consument weet best wat hij in zijn handen heeft bij alle genoemde producten. Maar toch, hoe logisch is het om gewoon op je verpakte product te zetten wat het nou eigenlijk precies is? Best logisch, inderdaad.